Karta Blu e BE-së pas Direktivës 2021/1883: për kë funksionon në një korridor punëtorësh të prodhimit

Karta Blu e BE-së është instrumenti më i njohur i imigracionit në bllok, dhe për shumicën e punësimeve në profesionet e prodhimit dhe zanatit është mjeti i gabuar. Direktiva e rishikuar (BE) 2021/1883, që shtetet anëtare e zbatuan rreth nëntorit 2023, uli pragun e pagës dhe e bëri më të lehtë zhvendosjen e një mbajtësi të Kartës Blu nga një shtet anëtar në tjetrin, si dhe bashkimin familjar. Asgjë nga këto nuk e preku barrierën që qëndron në hyrje të lejes. Karta Blu vazhdon të jetë ndërtuar për të diplomuarit e universitetit që fitojnë mbi pagën mesatare kombëtare. Një saldator, një shofer rrugësh të gjata ose një kujdestar shëndetësor rrallë e kalon atë prag. Ky është këndvështrimi i operatorit për vendin që zë Karta Blu në një korridor që sjell punëtorë të zanatit nga Nepali, India, Filipinet dhe Ballkani Perëndimor, dhe për momentin kur dosja duhet të kalojë në një skemë kombëtare të punëtorëve të kualifikuar.

Çfarë ndryshoi vërtet rishikimi

Direktiva 2021/1883 zëvendësoi direktivën e Kartës Blu të vitit 2009 dhe shtrëngoi rregullat në favor të punëdhënësit në tri drejtime. Uli shumëfishin minimal të pagës, kështu që pragu që një vend pune duhet të kalojë qëndron më poshtë se më parë. E bëri më të lehtë lëvizjen brenda BE-së, kështu që një punëtor që mban një Kartë Blu në një shtet anëtar mund të kalojë në një të dytë dhe të fillojë punë atje me më pak pengesa se sa lejonte regjimi i vjetër. Dhe lehtësoi bashkimin familjar, kështu që bashkëshorti dhe fëmijët mund t'i bashkohen më shpejt.

Secili prej këtyre është një ndryshim i vërtetë për njerëzit për të cilët u projektua karta. Reforma synon ta bëjë më të rrjedhshme rrugën e të kualifikuarve të lartë, jo të zgjerojë rrethin e atyre që plotësojnë kushtet. Logjika e pranueshmërisë, një kualifikim i njohur i arsimit të lartë plus një ofertë pune detyruese me një pagë mbi pragun kombëtar, mbeti pothuajse e paprekur.

Pragu i pagës caktohet sipas vendit, dhe mbetet i lartë

Pragu i pagës së Kartës Blu nuk është një numër i vetëm për gjithë BE-në. Çdo shtet anëtar e cakton atë në rreth 1.0 deri 1.6 herë pagën mesatare bruto vjetore kombëtare, me një prag të ulur për profesionet me mungesë dhe për ata që sapo hyjnë në tregun e punës. Në Gjermani, pragu i ulur për profesionet me mungesë qëndron thellë në të dyzetat e mijëra eurove në vit dhe indeksohet çdo vit, kështu që shifra e saktë lëviz nga viti në vit. Pika që ka rëndësi për planifikimin nuk është numri i saktë, të cilin duhet ta verifikoni për vitin e aplikimit, por madhësia e tij. Karta është vendosur mbi pagën mesatare kombëtare me qëllim.

Pagat në ndërtim, mikpritje, logjistikë dhe kujdes zakonisht bien nën pragun standard të Kartës Blu dhe shpesh edhe nën pragun e ulur për profesionet me mungesë. Një shofer i paguar sipas normës së sektorit nuk fiton një pagë të diplomuari, dhe asnjë sasi bujarie nga rishikimi nuk e mbyll këtë hendek.

Kërkesa për diplomë është muri më i fortë

Paga është barriera e dukshme. Kërkesa për kualifikim është ajo që mbyll shumicën e rasteve të punëtorëve të prodhimit përpara se të diskutohet fare paga. Karta Blu zakonisht kërkon një diplomë të arsimit të lartë. Rishikimi shtoi një hapje të ngushtë për disa role në IT, ku aftësitë dhe përvoja profesionale ekuivalente të nivelit të lartë mund të zëvendësojnë një diplomë formale, por ai përjashtim është specifik për teknologjinë e informacionit dhe nuk arrin tek zanatet.

Një çertifikatë saldimi, një leje për mjete të rënda ose një kualifikim ndihmës infermierie është profesional, jo akademik. Nuk plotëson barrierën e arsimit të lartë, sado që tregu i punës ka nevojë për punëtorin. Ky është arsyeja strukturore pse Karta Blu nuk mund të jetë instrumenti i parazgjedhur për një korridor zanatesh. Dokumenti që mban punëtori është klasa e gabuar e dokumentit për këtë lejë.

Ku funksionon, dhe ku jo

Karta Blu është zgjedhja e duhur kur punëtori mban një diplomë universitare, roli është një rol për të diplomuar dhe paga kalon pragun kombëtar. Një inxhinier nga Mumbai që kalon në një pozicion inxhinierik gjerman, ose një specialist IT përvoja e të cilit plotëson përjashtimin e ri për IT, janë kandidatë të vërtetë për Kartën Blu, dhe kushtet e lëvizjes brenda BE-së dhe ato familjare e bëjnë atë një lejë tërheqëse për ta.

Është zgjedhja e gabuar për pjesën më të madhe të një kanali punëtorësh të prodhimit. Për punëtorët me trajnim profesional që shkojnë në Gjermani, rruga përkatëse është skema kombëtare e punëtorëve të kualifikuar sipas nenit 18a të Aufenthaltsgesetz, që është ndërtuar rreth kualifikimeve profesionale dhe jo rreth diplomave. Mekanika nga ana e punëdhënësit për këtë rrugë, përfshirë hapin e njohjes së kualifikimit që përcakton afatin kohor, është paraqitur në zinxhirin e lejeve që përcakton datën e nisjes në Gjermani. Për punëtorët nga Bosnja dhe Hercegovina, Serbia, Kosova, Maqedonia e Veriut, Mali i Zi ose Shqipëria, ekziston një rrugë që e shpërfill plotësisht nivelin e kualifikimit, e trajtuar në Rregullorja e Ballkanit Perëndimor e Gjermanisë: rruga pa diplomë që Karta Blu nuk mund ta barazojë.

Mënyra e dështimit: paraqitja e klasës së gabuar të lejes

Gabimi i kushtueshëm është të kapesh pas Kartës Blu sepse është ajo e famshmja. Një punëdhënës e paraqet një punësim në ndërtim si aplikim për Kartë Blu, misioni gjerman jashtë vendit e shqyrton dosjen, dhe rasti dështon te barriera e kualifikimit sepse një çertifikatë profesionale nuk është një diplomë e arsimit të lartë. Dosja nuk korrigjohet aty për aty. Punëdhënësi e fillon nga e para sipas nenit 18a, mbledh sërish provat e njohjes dhe ricakton takimin konsullor. Data e nisjes lëviz me javë të tëra, dhe punëtori, që mund të ketë dorëzuar njoftimin e largimit në shtëpi, pret gjatë kësaj kohe.

Mbrojtja është të klasifikosh punëtorin përpara se të prekësh ndonjë aplikim. Nëse kualifikimi është akademik dhe paga është e lartë, merr në konsideratë Kartën Blu. Nëse kualifikimi është profesional, shko drejtpërdrejt te skema kombëtare e punëtorëve të kualifikuar dhe mos e lejo etiketën e Kartës Blu të hyjë në dosje. Të dyja lejet renditen me shpejtësi të ndryshme, dhe pamja korridor pas korridori e këtyre afateve gjendet te sa zgjat vërtet një lejë pune në BE.

Dy kufizime të tjera që ia vlen t'i dini

Karta Blu është një instrument i BE-së, por nuk shtrihet në tërë bllokun. Shumica e shteteve anëtare marrin pjesë, ndërsa Danimarka dhe Irlanda qëndrojnë jashtë skemës dhe drejtojnë lejet e tyre për të kualifikuarit e lartë. Gjermania lëshon shumicën dërrmuese të Kartave Blu të BE-së, kështu që në praktikë karta është kryesisht një histori gjermane edhe pse mban etiketën e BE-së. Nëse një korridor shkon drejt Kopenhagës ose Dublinit, Karta Blu nuk është fare në tavolinë, dhe rruga kombëtare është e vetmja rrugë.

Nëse po planifikoni vendosje pune në BE dhe doni që çdo punëtor të renditet në lejen që përshtatet vërtet me kualifikimin dhe pagën, na dërgoni një përshkrim të korridorit dhe ne do ta hartëzojmë sipas destinacionit dhe profesionit. Flisni me një konsulent.