Τι σημαίνει πραγματικά η ανάληψη ευθύνης για έναν εργαζόμενο για έναν εργοδότη προορισμού στην ΕΕ

Στην ΕΕ, η ανάληψη ευθύνης για έναν εργαζόμενο καλύπτει τρία ξεχωριστά πράγματα στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, και τα περισσότερα λάθη των εργοδοτών προκύπτουν επειδή τα αντιμετωπίζουν ως μία πράξη με ένα έγγραφο. Υπάρχει το καθεστώς που κατέχει η εταιρεία, που σε ορισμένα κράτη σημαίνει μια εφάπαξ καταχώριση. Υπάρχει η άδεια ανά πρόσληψη, που εγκρίνει έναν συγκεκριμένο εργαζόμενο για μία συγκεκριμένη θέση. Και υπάρχει το σύνολο των υποχρεώσεων που φέρει ο εργοδότης για όσο διάστημα παραμένει ο εργαζόμενος. Ένας εργοδότης που κλείνει ραντεβού για βίζα πριν εξασφαλιστούν όλα αυτά, σχεδιάζει γύρω από το λάθος αντικείμενο. Αυτό το άρθρο ορίζει τους όρους που χρησιμοποιεί η υπόλοιπη σειρά για τους διαδρόμους μετακίνησης, ώστε ένας υπεύθυνος προμηθειών να ξεχωρίζει το καθεστώς χορηγού από την άδεια, και την άδεια από τη βίζα, προτού ανοίξει ο πρώτος φάκελος.

Τέσσερα έγγραφα που ο κόσμος αποκαλεί «χορηγία»

Η λέξη χορηγία προσκολλάται σε τέσσερα διαφορετικά πράγματα, και αυτά βρίσκονται σε τέσσερις διαφορετικές αρχές. Η βίζα είναι η άδεια εισόδου. Την εκδίδει ένα προξενείο ή μια πρεσβεία, και επιτρέπει στον εργαζόμενο να περάσει τα σύνορα. Η άδεια διαμονής, ή τίτλος διαμονής, είναι το δικαίωμα παραμονής, που εκδίδεται από το υπουργείο εσωτερικών ή την αρχή μετανάστευσης του κράτους προορισμού. Η άδεια εργασίας είναι το δικαίωμα εργασίας, που σε πολλά κράτη αποτελεί και πάλι ξεχωριστή άδεια. Και το καθεστώς χορηγού, όπου υπάρχει, είναι η θέση που κατέχει ο εργοδότης απέναντι στην αρχή μετανάστευσης πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε μεμονωμένη πρόσληψη.

Αυτά είναι διακριτά σε σχεδόν κάθε κράτος μέλος της ΕΕ. Ένας εργαζόμενος μπορεί να κατέχει έγκυρη βίζα και να μην έχει ακόμη δικαίωμα εργασίας. Ένας εργαζόμενος μπορεί να περάσει τον έλεγχο της αγοράς εργασίας και να περιμένει ακόμη τον τίτλο διαμονής. Το έγγραφο εισόδου, το δικαίωμα παραμονής και το δικαίωμα εργασίας είναι διαφορετικά αντικείμενα με διαφορετικούς εκδότες, και ένας εργοδότης που τα συμπτύσσει όλα σε «τη βίζα» θα παρερμηνεύσει πού βρίσκεται πραγματικά ο φάκελος.

Η ενιαία άδεια συγχωνεύει δύο από αυτά, όχι και τα τέσσερα

Η Οδηγία για την Ενιαία Άδεια (Directive 2011/98/EU) είναι η δομή που μειώνει το πλήθος των εγγράφων. Απαιτεί από τα κράτη μέλη να εκδίδουν ένα ενιαίο έγγραφο που καλύπτει τόσο τη διαμονή όσο και την εργασία, μέσα από μία διαδικασία υποβολής, αντί να αναγκάζεται ο εργαζόμενος να κυνηγά την άδεια διαμονής και την άδεια εργασίας σε χωριστά μονοπάτια. Η ολλανδική GVVA, η τσεχική Κάρτα Εργαζομένου (zamestnanecka karta) και η κροατική jedinstvena dozvola εφαρμόζουν όλες αυτή την οδηγία. Μία αίτηση, ένα έγγραφο, μία αρχή απόφασης για τα στοιχεία της διαμονής και της εργασίας.

Αυτό που δεν κάνει η ενιαία άδεια είναι να εξαλείψει το καθεστώς χορηγού ή τη βίζα εισόδου. Η συνδυασμένη άδεια εξακολουθεί να βρίσκεται κατάντη οποιασδήποτε θέσης χρειάζεται να κατέχει ο εργοδότης, και ένας εργαζόμενος εκτός ΕΕ συνήθως χρειάζεται ακόμη βίζα εισόδου για να ταξιδέψει, πριν παραλάβει τον τίτλο διαμονής κατά την άφιξη. Η οδηγία συγχωνεύει τις άδειες διαμονής και εργασίας. Δεν συγχωνεύει την καταχώριση σε επίπεδο εταιρείας ούτε το προξενικό βήμα. Το άρθρο η ενιαία άδεια, εξηγημένη δείχνει πώς τρία κράτη μέλη αποκλίνουν από την ίδια νομική βάση.

Καταχωρισμένο καθεστώς χορηγού έναντι άδειας ανά πρόσληψη

Εδώ βρίσκεται ο διαχωρισμός που μπερδεύει τους εργοδότες πιο συχνά. Ορισμένα κράτη απαιτούν από την εταιρεία να καταχωριστεί μία φορά ως χορηγός προτού μπορέσει να προσλάβει οποιονδήποτε εργαζόμενο εκτός ΕΕ σε ορισμένες διαδρομές. Η Ολλανδία είναι η πιο ξεκάθαρη περίπτωση: ο εργοδότης υποβάλλει αίτηση στην IND για καθεστώς αναγνωρισμένου χορηγού, erkend referent, και αυτή η αναγνώριση ισχύει στη συνέχεια για κάθε μελλοντικό φάκελο. Η καταχώριση είναι ένα γεγονός σε επίπεδο εταιρείας με τον δικό του χρόνο διεκπεραίωσης, ανεξάρτητο από οποιονδήποτε μεμονωμένο εργαζόμενο.

Άλλα κράτη δεν έχουν τέτοιο μητρώο. Δίνουν έγκριση μόνο ανά πρόσληψη. Ένας Πολωνός εργοδότης καταθέτει αίτηση για άδεια εργασίας Type A για έναν εργαζόμενο και μία θέση στην αρμόδια περιφερειακή υπηρεσία (voivodeship office), χωρίς προηγούμενο βήμα καταχώρισης της εταιρείας. Ένας Ιταλός εργοδότης υποβάλλει αίτηση για nulla osta έναντι της ποσόστωσης του Decreto Flussi, και πάλι ανά πρόσληψη. Σε αυτά τα συστήματα δεν υπάρχει τίποτα να καταχωριστεί εκ των προτέρων, και η έγκριση χορηγείται, ή απορρίπτεται, έναν εργαζόμενο τη φορά.

Η συνέπεια για τον σχεδιασμό είναι άμεση. Σε ένα κράτος με μητρώο, ένας εργοδότης που παρακάμπτει την εφάπαξ καταχώριση και καταθέτει αίτηση ανά πρόσληψη ανακαλύπτει ότι η διαδρομή είναι κλειστή μέχρι να αναγνωριστεί η εταιρεία, και ο χρόνος της καταχώρισης προστίθεται πάνω στον χρόνο της πρόσληψης. Σε ένα κράτος που λειτουργεί ανά πρόσληψη, δεν υπάρχει συντομότερος δρόμος που να μπορείς να εξασφαλίσεις εκ των προτέρων. Ποια κράτη μέλη διατηρούν επίσημο μητρώο καταχωρισμένων χορηγών πέρα από την Ολλανδία είναι κάτι που πρέπει να επιβεβαιωθεί με βάση τους τρέχοντες εθνικούς κανόνες παρά να θεωρηθεί δεδομένο, επειδή το μοντέλο ποικίλλει και αλλάζει. Η ανάλυση πρώτα αναγνωρισμένος χορηγός, μετά το όριο μισθού δείχνει πώς η ολλανδική καταχώριση καθορίζει τη διαδρομή προτού καν κατονομαστεί κάποιος εργαζόμενος.

Η προσφορά προηγείται της άδειας

Ένας κανόνας αλληλουχίας ισχύει σε όλο τον διάδρομο μετακίνησης. Το συμβόλαιο και η μισθολογική προσφορά του εργοδότη προορισμού πρέπει να είναι έτοιμα προτού ζητηθεί η άδεια. Η υπογεγραμμένη προσφορά είναι εισροή στην αίτηση για την άδεια, όχι αποτέλεσμά της. Η άδεια της αγοράς εργασίας ελέγχει μια συγκεκριμένη θέση με συγκεκριμένο μισθό, οπότε πρέπει πρώτα να υπάρχει μια συγκεκριμένη θέση και ένας συγκεκριμένος μισθός στο τραπέζι.

Εδώ είναι που ένας εργοδότης που περιμένει «την άδεια» προτού οριστικοποιήσει το συμβόλαιο, κολλάει ολόκληρο τον φάκελο. Η αρχή δεν έχει τίποτα να αξιολογήσει χωρίς την προσφορά. Ο μισθός πρέπει επίσης να καλύπτει τον κλαδικό ή συλλογικό κανόνα για τη θέση, επειδή η υποαμοιβή είναι συχνός λόγος απόρριψης ενός φακέλου ή ανάκλησης ενός τίτλου αργότερα, αφότου έχει φτάσει ο εργαζόμενος, που είναι και η ακριβή αποτυχία. Ολόκληρη η αλληλουχία των όσων βαρύνουν τον εργοδότη παρουσιάζεται στο άρθρο η αλυσίδα συμμόρφωσης του εργοδότη που ελέγχει την πρόσληψη.

Πού βρίσκεται η Werklist, και πού ο εργοδότης

Οι υποχρεώσεις δεν σταματούν με την έκδοση. Ο εργοδότης προορισμού κατέχει το καθεστώς χορηγού και φέρει τις διαρκείς υποχρεώσεις: πληρωμή σύμφωνα με τους συμφωνημένους όρους, ενημέρωση της αρχής για τις μεταβολές, διατήρηση του φακέλου ακριβούς για όλη τη διάρκεια της παραμονής. Αυτή η πλευρά δεν μπορεί να ανατεθεί σε τρίτους, επειδή αποτελεί τη νομική θέση του εργοδότη.

Η Werklist αναλαμβάνει την πλευρά του εργαζομένου. Την εύρεση από το Νεπάλ, την Ινδία, τις Φιλιππίνες και τα Δυτικά Βαλκάνια, τα έγγραφα και την έγκριση από το κράτος προέλευσης. Οι Φιλιππίνες απαιτούν έγκριση από την DMW (πρώην POEA) και η διαδρομή του Νεπάλ απαιτεί έγκριση από τη DOFE προτού καν επιτραπεί σε έναν εργαζόμενο να αναχωρήσει, και μια τοποθέτηση που περνά την άδεια στο κράτος προορισμού αλλά παρακάμπτει την έγκριση προέλευσης δεν προχωρά. Ο διαχωρισμός είναι καθαρός. Ο εργοδότης κατέχει το καθεστώς χορηγού στο κράτος προορισμού, και η Werklist εξασφαλίζει τον εργαζόμενο και τον φάκελο προέλευσης μέχρι το σημείο του ταξιδιού.

Στείλτε μας τον διάδρομο

Αν σχεδιάζετε μια πρόσληψη εργατικού προσωπικού στην ΕΕ και θέλετε να μάθετε αν το κράτος προορισμού σας διατηρεί μητρώο χορηγών ή δίνει έγκριση ανά πρόσληψη, και τι αλλάζει αυτό για το χρονοδιάγραμμά σας, στείλτε μας τη σύνοψη του διαδρόμου. Θα αντιστοιχίσουμε την πλευρά του εργαζομένου στη διαδρομή σας και θα σας πούμε ποιο έγγραφο βρίσκεται πού. Μιλήστε με έναν σύμβουλο.