Спонзорство на работник од земја вон ЕУ: ланецот на усогласеност што го одобрува вработувањето

Кога работодавач од ЕУ ангажира заварувач од Катманду или негувател од Манила, дозволата се издава врз основа на работодавачот, а не на работникот. Работникот доставува пасош, потпишан договор и доказ за квалификации. Сè друго што одлучува дали досието ќе помине и дали дозволата ќе опстане лежи на страната на работодавачот. Работодавачот мора да го има правото да настапи како спонзор. Мора да докаже дека платата го достигнува законскиот минимум. И мора да продолжи да известува за промените откако работникот ќе започне со работа. Овие обврски формираат ланец. Секоја алка е посебен орган со свој сопствен тест, а прекин на која било точка ја поништува дозволата без оглед на тоа колку чисто изгледало останатото досие. Ова е операторскиот поглед на тој ланец низ четири дестинации што го водат на различен начин: Германија, Холандија, Ирска и Хрватска.

Директивата што го врамува целиот ланец

Повеќето земји членки денес го водат вработувањето со спонзорство преку Директивата за единствена дозвола, 2011/98/EU, преработена во 2024 година. Таа му дава на работникот една обединета апликација што враќа една одлука што ги покрива и работата и престојот, а воедно поставува основа на права на еднаков третман штом дозволата стапи во сила. За работодавачот ова е важно бидејќи токму тоа е процедуралниот столб врз кој се гради националното досие, но не ги израмнува разликите меѓу земјите. Секоја држава ја пренесува директивата во своја сопствена дозвола и задржува свој тест на пазарот на труд, свое правило за плата и свој режим на известување. Преработената директива носи рокови за пренесување што паѓаат на земјите членки во период определен во самиот текст, а точниот датум од кој дадена држава ги применува новите правила треба да се потврди за таа држава, а не да се претпоставува за целата унија. Структурата е заедничка. Деталите за усогласеноста се локални.

Под директивата стои втор инструмент што работодавачот го чувствува уште подиректно. Директивата за санкции врз работодавачите, 2009/52/EC, го прави вработувањето државјанин од трета земја без право на престој прекршок на работодавачот низ целата ЕУ, со казни и исклучување од јавни набавки. Затоа проверката на правото на работа не е учтива формалност. Тоа е законска обврска што паѓа на работодавачот, а проверките на документите што ја задоволуваат се изложени во проверките на документи што го држат работодавачот подалеку од суд.

Прва алка: дали воопшто имате основа да спонзорирате

Пред да се помрдне и едно работничко досие, неколку држави прашуваат дали работодавачот воопшто смее да спонзорира. Најјасниот пример е Холандија, каде IND води режим на признат спонзор, erkend referent. За повеќето рути на квалификувана миграција компанијата што вработува мора веќе да поседува статус на признат спонзор пред да може да поднесе апликација, а тој статус е регистрација што работодавачот ја бара и ја одржува, со свои услови и обврски за водење евиденција. Работодавач што ќе договори вработување на работник од Филипините, па дури тогаш ќе открие дека не е признат спонзор, го изгубил времето што самата апликација за признавање го бара. Рутата, и зошто признавањето доаѓа пред прашањето за плата, е разработена во прво признат спонзор, потоа праг на плата.

Германија истата алка ја врамува поинаку. Нема единствена лиценца за спонзор, но Bundesagentur fuer Arbeit мора да го одобри најголемиот дел од вработувањето пред тоа да може да доведе до дозвола за престој, проверувајќи ги платата и условите на конкретната позиција. Ирска основата ја насочува преку Department of Enterprise, Trade and Employment, DETE, кое му ја издава работната дозвола на работодавачот и очекува работодавачот да го спровел тестот на пазарот на труд што го бара видот на дозволата. Хрватска основата ја врзува за проверка на пазарот на труд што ја спроведува Hrvatski zavod za zaposljavanje, HZZ, пред Ministarstvo unutarnjih poslova, MUP, да ја издаде дозволата за престој и работа. Четири механизми, едно прашање: дали овој работодавач е расчистен да го доведе работникот.

Втора алка: минималната плата е доказ, не понуда

Втората алка е платата, и низ сите четири држави во принцип функционира на ист начин. Работодавачот спонзор мора да плати најмалку колку што изнесува применливата плата, а која плата важи зависи од позицијата. Во Германија тоа значи колективната или секторската норма за градежништво, угостителство или логистика, а не само законскиот минимум. Во Холандија рутите за квалификувана миграција носат свои сопствени прагови на плата што ги поставува IND и што се индексираат секоја година. Ирскиот General Employment Permit применува минимална годишна заработка што расте по објавен распоред. Хрватска ја проверува понудата според условите потврдени во тестот на HZZ.

Износот се определува по земја членка и се прилагодува по свој циклус, па затоа безбедната практика е да се наведе прагот за годината на поднесување и да се документира основата за него, наместо да се пренесува стара бројка. Премалата плата е еден од најсигурните начини да се изгуби дозволата. Може да го потопи досието уште при одлуката, а уште полошо, може да предизвика повлекување откако работникот веќе пристигнал, што го руши вработувањето и го остава работодавачот со трошокот. Платата се третира како доказ што работодавачот го доставува, а не како бројка за која се преговара по одобрувањето.

Трета алка: обврските што започнуваат на денот кога работникот пристигнува

Ланецот не завршува кога ќе се отпечати дозволата. Повеќето држави наметнуваат трајни обврски на спонзорот, а нивно прекршување е тивок начин да се поништи дозвола што била издадена беспрекорно. Холандскиот признат спонзор мора да води евиденција и да го извести IND за релевантните промени во утврдени рокови. Неколку држави бараат работодавачот да пријави кога работата ќе заврши, кога ќе се промени адресата на работникот или кога ќе се измени самата позиција, секое во определен рок. Пропуштете го рокот и работодавачот, не работникот, е страната што направила прекршок.

Тука се фаќа спонзорот што ја сметал дозволата за крајна линија. Работникот се преместува на друга локација или на друга работна позиција, платниот ранг се поместува, а промената никогаш не се пријавува. При следната проверка органот утврдува дека дозволата веќе не одговара на работата, и дозволата може да се повлече. Одбраната е секој настан што подлежи на пријавување да се евидентира наспроти рокот што важи за него, и договорот, платата и работната позиција да се одржуваат во склад со она што му било кажано на органот на почетокот. За пошироката слика за тоа на што всушност го обврзува работодавачот носењето статус на спонзор, видете што всушност значи спонзорирање работник за работодавач во дестинација во ЕУ.

Каде ланецот прв пука

Најчестиот прекин е токму првиот. Работодавач во Холандија поднесува апликација за квалификувана миграција без статус на признат спонзор и IND ја враќа необработена, бидејќи компанија што не е признат спонзор воопшто не може да поднесе на таа рута. Регрутацијата била солидна, работникот вистински, а недели се губат на апликација што никогаш не можела да биде прифатена. Истата шема се повторува и на други места: ирско досие изградено на неподобно занимање, германско досие со плата под секторската норма, хрватско досие поднесено пред да помине проверката на HZZ. Секое е по една алка проверена премногу доцна.

Werklist ја води изворната страна на овој ланец од подружници во Катманду, Мумбаи, Дубаи, Загреб, Сараево и Белград, ангажирајќи работници од Непал, Индија, Филипините и Западен Балкан, така што проверките на страната на работодавачот се потврдени пред да се помрдне работничкото досие. Ако мапирате коридор кон Германија, Холандија, Ирска или Хрватска и сакате секоја обврска на спонзорот да биде поставена според вашата дејност и број на вработени, испратете ни опис на коридорот. Разговарајте со консултант.