Γιατί απορρίπτεται μια αίτηση άδειας εργασίας στην ΕΕ και πώς να το προλάβετε

Σπάνια μια άδεια εργασίας στην ΕΕ απορρίπτεται για κάτι που ο εργοδότης δεν μπορούσε να γνωρίζει. Οι περισσότερες απορρίψεις ανάγονται σε μια σύντομη λίστα λαθών που επαναλαμβάνονται: ένα προσόν που η χώρα προορισμού δεν αναγνωρίζει, μια προσφορά μισθού κάτω από το ισχύον όριο, έναν έλεγχο αγοράς εργασίας που έτρεξε στο λάθος κανάλι ή για πολύ λίγες ημέρες, έναν φάκελο που υποβλήθηκε εκτός του μοναδικού παραθύρου που τον δέχεται, ή μια έγκριση από την πλευρά της χώρας προέλευσης που η αρχή προορισμού ούτε καν βλέπει. Καθένα από αυτά έχει το όνομά του, μια αρχή που εκδίδει την απόρριψη και ένα έγγραφο που την αποτρέπει. Το μοτίβο είναι αρκετά σταθερό σε όλους τους διαδρόμους ώστε ο εργοδότης που ελέγχει αυτά τα πέντε σημεία πριν την κατάθεση να εξαλείφει το μεγαλύτερο μέρος του κινδύνου να επιστρέψει ο φάκελος απορριφθείς.

Προσόντα που δεν αναγνωρίζονται: το ζήτημα του Anerkennung

Για ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, η χώρα προορισμού αποφασίζει πρώτα αν ένα ξένο προσόν μετράει και μετά κρίνει οτιδήποτε σχετικό με τον εργαζόμενο. Στη Γερμανία αυτή είναι η διαδικασία Anerkennung (αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων), που τρέχει μέσω του αρμόδιου φορέα αναγνώρισης για κάθε επάγγελμα και όχι μέσω της υπηρεσίας μετανάστευσης. Ένας συγκολλητής, ένας ηλεκτρολόγος ή ένας φροντιστής που εκπαιδεύτηκε στο Νεπάλ ή στις Φιλιππίνες κρατά ένα πιστοποιητικό που για μια γερμανική αρχή δεν σημαίνει τίποτα, μέχρι να αξιολογηθεί επίσημα έναντι του αντίστοιχου γερμανικού προσόντος αναφοράς. Αν η αναγνώριση είναι ελλιπής ή απορριφθεί, η άδεια εργασίας δεν έχει προσόν στο οποίο να στηριχθεί και η αίτηση κολλάει, όσο ισχυρή και αν είναι η προσφορά εργασίας.

Η λύση είναι να ξεκινάτε την αναγνώριση νωρίς και να την αντιμετωπίζετε ως το πιο χρονοβόρο σκέλος. Η αναγνώριση μπορεί να πάρει μήνες, συχνά καταλήγει σε μερικό αποτέλεσμα που απαιτεί αντισταθμιστικό μέτρο ή περίοδο προσαρμογής, και πρέπει να έχει διευθετηθεί πριν εκδοθεί ο τίτλος διαμονής. Οι εργοδότες που σχεδιάζουν γύρω από το ραντεβού της βίζας και ανακαλύπτουν αργά το κενό στην αναγνώριση χάνουν όλο το χρονοδιάγραμμα, γιατί καμία ταχύτητα στο προξενείο δεν αναπληρώνει ένα προσόν που δεν αξιολογήθηκε ποτέ.

Μισθός κάτω από το όριο σημαίνει σχεδόν αυτόματη απόρριψη

Σχεδόν κάθε διαδρομή αδειοδότησης στην ΕΕ ελέγχει τον προσφερόμενο μισθό έναντι ενός ορίου: ενός νόμιμου κατώτατου, μιας αμοιβής κλαδικής ή συλλογικής σύμβασης, ή ενός μισθολογικού ορίου ειδικού για τη συγκεκριμένη διαδρομή. Μια προσφορά κάτω από αυτό το όριο είναι από τις πιο καθαρές απορρίψεις που μπορεί να εκδώσει μια αρχή, γιατί δεν απαιτεί κρίση. Ο αριθμός είναι είτε πάνω από τη γραμμή είτε όχι. Τα όρια ορίζονται ανά κράτος μέλος και αναπροσαρμόζονται κάθε χρόνο, οπότε ένα ποσό αντιγραμμένο από παλιά αγγελία είναι από μόνο του συχνή αιτία αποτυχίας.

Η παγίδα είναι πιο σύνθετη από έναν απλό έλεγχο κατά την κατάθεση. Ένας μισθός που στα χαρτιά καλύπτει το όριο αλλά στην πράξη δεν καταβάλλεται γίνεται αργότερα λόγος ανάκλησης. Οι άδειες εκδίδονται με βάση τους όρους της σύμβασης, και αν ένας εργατικός έλεγχος διαπιστώσει ότι ο εργαζόμενος πληρώνεται κάτω από τη δηλωμένη αμοιβή, η αρχή μπορεί να ανακαλέσει την άδεια και να επιβάλει πρόστιμο στον εργοδότη. Η ασφαλής θέση είναι να ορίσετε τον μισθό στο ύψος ή πάνω από την ισχύουσα συλλογική ή νόμιμη αμοιβή για το έτος της αίτησης, να τον τεκμηριώσετε στη σύμβαση και να καταβάλλετε ακριβώς ό,τι δηλώσατε.

Ένας ελαττωματικός έλεγχος αγοράς εργασίας κόβεται στον τύπο, όχι στην ουσία

Αρκετές διαδρομές απαιτούν από τον εργοδότη να αποδείξει ότι κανένας εργαζόμενος από τη χώρα ή την ΕΕ δεν ήταν διαθέσιμος πριν η θέση πάει σε υποψήφιο εκτός ΕΕ. Η Ιρλανδία εφαρμόζει το Labour Market Needs Test, η Πολωνία δρομολογεί τις προσλήψεις παραγωγής και τεχνικών μέσω της γνωμοδότησης του starosta στο τοπικό γραφείο εργασίας, και η Ολλανδία τρέχει έλεγχο αγοράς μέσω του UWV. Αυτοί οι έλεγχοι είναι διαδικαστικοί. Η αρχή δεν σταθμίζει αν η αγγελία ήταν πειστική. Ελέγχει αν η θέση δημοσιεύτηκε στα απαιτούμενα κανάλια, για τον απαιτούμενο αριθμό ημερών, με το απαιτούμενο περιεχόμενο, και αν ακολούθησε η αίτηση.

Ακριβώς γι' αυτό αποτυγχάνουν. Μια αγγελία που παραλείπει ένα υποχρεωτικό κανάλι, τρέχει μία ημέρα λιγότερο, ή φέρει λάθος περιγραφή θέσης δεν κόβεται στην ουσία. Κόβεται στον τύπο, και η μόνη θεραπεία είναι να ξανατρέξετε ολόκληρο τον έλεγχο από την αρχή, κάτι που κοστίζει εβδομάδες. Πώς δομείται η ιρλανδική εκδοχή, και πού σπάει συχνότερα, αναλύεται στο General Employment Permit της Ιρλανδίας και ο έλεγχος αγοράς εργασίας. Ο γενικός κανόνας ισχύει και στις τρεις περιπτώσεις: διαβάστε τις απαιτήσεις για κανάλια και διάρκεια πριν βγει η αγγελία, όχι αφού φτάσει η απόρριψη.

Η υποβολή εκτός του παραθύρου της ποσόστωσης είναι λάθος χρονισμού

Κάποιες διαδρομές δεν λειτουργούν καθόλου με κυλιόμενες αιτήσεις. Το Decreto Flussi της Ιταλίας καθορίζει τον αριθμό των εργαζομένων εκτός ΕΕ που γίνονται δεκτοί για εξαρτημένη εργασία σε κάθε κύκλο και ανοίγει σε μια προκαθορισμένη ημέρα, ενώ η Ελλάδα ορίζει τις εισδοχές εργαζομένων μέσω διετούς ποσόστωσης. Όταν η θέση για μια κατηγορία γεμίσει, γέμισε. Μια ισχυρότερη σύμβαση, μια καλύτερα αμειβόμενη προσφορά ή ένας άψογος φάκελος δεν αλλάζουν τίποτα, γιατί ο περιορισμός είναι η θέση στην ποσόστωση και όχι η ποιότητα της αίτησης.

Αυτό είναι το μόνο σημείο αποτυχίας που δεν θεραπεύεται με καλύτερα έγγραφα, παρά μόνο με καλύτερο χρονισμό. Η δουλειά που κρίνει μια υποβολή ποσόστωσης γίνεται εβδομάδες πριν ανοίξει το παράθυρο: ο υποψήφιος εντοπισμένος, η σύμβαση συνταγμένη, τα ψηφιακά διαπιστευτήρια ενεργά, και η φόρμα προετοιμασμένη ώστε η ζωντανή στιγμή να είναι μια επιβεβαίωση και όχι ένα πρώτο προσχέδιο. Πώς λειτουργεί η ιταλική ημέρα υποβολής, και γιατί η ετοιμότητα είναι όλο το παιχνίδι, παρουσιάζεται στο η ποσόστωση Decreto Flussi της Ιταλίας και η ημέρα υποβολής.

Η έγκριση από τη χώρα προέλευσης που ο προορισμός δεν ελέγχει ποτέ

Η άδεια του προορισμού είναι μόνο η μισή αλυσίδα. Ένας εργαζόμενος που φεύγει από το Νεπάλ χρειάζεται εργασιακή έγκριση από το Department of Foreign Employment, το DOFE, πριν τη νόμιμη αναχώρηση. Ένας εργαζόμενος από τις Φιλιππίνες αναχωρεί μέσω του Department of Migrant Workers και ταξιδεύει με Overseas Employment Certificate. Αυτές είναι απαιτήσεις του κράτους προέλευσης, και η γερμανική, ιταλική ή ιρλανδική αρχή που χορηγεί την άδεια δεν τις ελέγχει. Ένας εργαζόμενος μπορεί να κρατά έγκυρη άδεια προορισμού και να μην μπορεί να φύγει νόμιμα, επειδή λείπει η έγκριση από την πλευρά της χώρας προέλευσης.

Το συνηθισμένο κενό είναι μια σύμβαση εργασίας χωρίς θεώρηση. Τόσο το DOFE όσο και το DMW απαιτούν η σύμβαση να πληροί τα πρότυπα του κράτους προέλευσης και να επαληθεύεται πριν δοθεί η έγκριση. Μια σύμβαση που ικανοποιεί την αρχή του προορισμού αλλά δεν θεωρήθηκε ποτέ στη χώρα προέλευσης μπλοκάρει την αναχώρηση στο αεροδρόμιο, όχι σε κάποιον φάκελο μετανάστευσης. Η λύση είναι να τρέχετε την έγκριση προέλευσης παράλληλα με την άδεια προορισμού και να συντάσσετε μία σύμβαση που ικανοποιεί και τις δύο πλευρές ταυτόχρονα.

Βάλτε την αλυσίδα σε σειρά πριν καταθέσετε

Αυτά τα σημεία αποτυχίας έχουν μια κοινή αιτία: κάθε αρχή τρέχει με το δικό της ρολόι, και η πιο αργή ορίζει την ημερομηνία. Ο φορέας αναγνώρισης, το γραφείο εργασίας, η πύλη της ποσόστωσης και το υπουργείο της χώρας προέλευσης δεν συντονίζονται μεταξύ τους, οπότε ο εργοδότης που θεωρεί τη βίζα ως το σημείο συμφόρησης διαβάζει λάθος ολόκληρο το χρονοδιάγραμμα. Αυτή η παρανόηση, και πώς στοιβάζονται πραγματικά οι ουρές σε κάθε διαδρομή, αποτυπώνεται στο χρονοδιάγραμμα αδειών ανά διαδρομή και χώρα.

Αν σχεδιάζετε μια πρόσληψη και θέλετε να ελεγχθούν αυτά τα σημεία αποτυχίας έναντι της δικής σας διαδρομής πριν κατατεθεί οτιδήποτε, στείλτε μας τη θέση, τη χώρα προέλευσης και τον προορισμό. Μιλήστε με έναν σύμβουλο και θα διατρέξουμε την αλυσίδα μαζί σας.